Beste mensen,

Veel van wat je doet en zegt, komt een keer bij je terug.

Dat geldt voor het goede. Maar het bleek deze week ook uit een onderzoek naar voedsel. Gifstoffen die in Europa zijn verboden, worden hier toch geproduceerd en geëxporteerd. Ze zijn vervolgens terug te vinden op verschillende artikelen die in onze supermarkten worden verkocht.

Dat betekent dus dat er mensen zijn die weten dat iets zó schadelijk is dat de stof hierverboden is. Maar toch maken ze het en verkopen het in andere landen waar de veiligheid minder goed is geregeld. De makers zullen niet denken dat het gif daar niet schadelijk is. Of denken ze dat het niet erg is als mensen en de natuur ver weg lijden door hun product?

Diezelfde mensen die besluiten de stof toch te maken, zouden ook kunnen beslissen om dat niet te doen omdat het zo schadelijk is.

Wat maakt nu dat iemand de ene of de andere keus maakt? Eén en dezelfde mens kan de ene kant of de andere kant op. Wat beweegt iemand in een richting?

Is het hebzucht? Is het korte termijn denken? Is het egoïsme? Is het verantwoordelijkheidsgevoel? Is het liefde?

In bijbeltaal heet dat ‘geest’. We zijn iemand met een lichaam, karakter en talenten. Maar om die in beweging te krijgen is ‘geest’ nodig. En er zijn verschillende geesten. Goedaardige en boosaardige. Ik noemde er net een aantal. En in het nieuws zien we geesten die angst aanjagen. ‘Hoe krijgen we de geest weer in de fles?’, vragen burgemeesters zich af.

Pinksteren is het feest van de Heilige Geest. Dat is de geest die niet op onszelf is gericht, maar ons verbindt met elkaar.

Die Geest heet Heilig omdat het de Geest van Liefde is en je door die geest gelukkiger leeft.

Met een hartelijke groet,
ds. Menso Rappoldt