De wekelijkse column van ds. Menso Rappoldt:Dieren

Beste mensen,

Als we naar dieren kijken, plakken we graag menselijke kenmerken op hun gedrag. En dat zal best kunnen kloppen, vooral bij dieren die dicht bij de mensen staan en op ons lijken, zoals apen. Die kunnen waarschijnlijk, net als wij: lief, pesterig of chagrijnig zijn.

In een aflevering van ‘Kindom’ van David Attenborough zagen we o.a. roedels wilde honden en hyena’s. Ze trokken eensgezind op als groep, ze waren zorgzaam voor elkaar, hielden rekening met de zwakke exemplaren onder hen. Tot de aflevering waarin de leider van de groep niet meer leefde. Toen maakten de hyena’s steeds onderling ruzie, er was voortdurend gedoe tussen hen.

‘Want er was niemand meer die de groep bij elkaar hield’, zei Attenborough.

Dieren lijken op mensen en mensen dus ook op dieren. We hebben voor een groot deel hetzelfde DNA als dieren, ook als die helemaal niet op ons lijken. Bij Kingdom zie je dat bij zorgzaam zijn, één zijn, rouwen, maar ook ruzie maken, onderling gedoe, verdeeld raken: het zit allemaal in ons.

Als samenleving zijn we ook een groep. Met sterke mensen en mensen die zorg nodig hebben of hulp kunnen gebruiken. Net als dieren hebben we nodig dat er duidelijk leiding wordt gegeven. Nu bieden allerlei mensen zich aan als leider. Ook die eigen belangen nastreven, of de belangen van een kleine groep.

De dierenwereld laat zien dat leiding nodig is die het welzijn van de hele groep (samenleving) voor ogen heeft en zorgt dat minder sterke dieren erbij blijven en iedereen zijn/haar plaats wijst. Hoe herkenbaar.

Met een hartelijke groet,
ds. Menso Rappoldt