De wekelijkse Column van Menso Rappoldt: Het was mistig…..

Beste mensen,

Het was mistig toen ik de gordijnen open deed. Mist geeft een bijzonder soort stilte. Het waait niet en de omgeving is verhuld en daarmee rustiger. In het snelle verkeer kan mist lastig zijn omdat je minder ziet. Maar mist maakt ook méér zichtbaar. Ik zag ineens allerlei spinnenwebben door de waterdruppeltjes die eraan kleefden. Een spinnenweb is op zichzelf bijzonder. Maar mooi is ook hoe hun draden lopen tussen voorwerpen die los van elkaar staan. Door het web zijn ze verbonden. Mist maakt dat zichtbaar. Minder zien, maakt meer zichtbaar.

Een web is kwetsbaar. Met één zwaai maak je het stuk en is de verbinding weg. Spinnen gaan daarna vaak onvermoeibaar weer aan het weven. Wat dat betreft zijn het inspirerende dieren. Als mensen kunnen we moedeloos worden van wat er kapot gaat. Spinnen gaan gewoon weer aan het werk om een nieuw web te maken. Niet omdat het mooi is, maar omdat hun bestaan ervan af hangt. Ze vangen er hun voedsel mee. Van elk web weten we dat het vroeg of laat weer kapot zal gaan. Maar dan zullen ze wéér aan het werk gaan.
Ze worden gevormd door kwetsbare draden, maar spinnenwebben laten wel zien hoe mooi lijnen zijn die verbinden wat los naast elkaar staat.

We leven in een mensenwereld waar we steeds meer los van elkaar lijken te raken. We kunnen elkaar soms niet eens meer bereiken. Veel gaat via sociale media. En dat kan goed werken, maar het lijkt tegelijk wel of we veel meer tegenover elkaar staan.

Het is belangrijk dat we onderlinge lijnen houden. Dat we beseffen dat we verbonden moeten blijven. Ook óns bestaan hangt ervan af omdat we elkaar in de wereld nodig hebben. Bovendien maakt het de wereld mooier.

Met een hartelijke groet,
Menso Rappoldt