De wekelijkse column van Menso Rappoldt: een kleuterklasje

Beste mensen,

Soms zie ik ze lopen: een kleuterklasje, twee aan twee in een rij. In het midden een touw dat door ieder kind vastgehouden wordt. Zo blijven ze bij elkaar. Er omheen één of twee begeleiders die op ze letten en helpen met veilig oversteken.

Ik moet altijd glimlachen als ik het zie. Wat goed gevonden van dat touw!

Deze week dacht ik eraan: het is een mooi beeld van onze samenleving. Niet dat we allemaal kleuters zijn. (Hoewel in sommige landen in de huidige wereld leiders zich wel als een kleuter gedragen.)

Het klasje is een mooi beeld hoe we als samenleving met elkaar op weg zijn. We gaan altijd ergens heen.

We lopen dan wel niet netjes in een rij, maar we zijn op weg. De vraag is waar we met z’n allen naar toe op weg zijn. Je kan daarover optimistisch of pessimistisch zijn. Je kan wel of geen vertrouwen hebben in de mensen die de samenleving begeleiden en door kritieke situaties leiden.

Het mooiste deel van de samenleving als een wandelend groepje vind ik het touw. We hoeven niet hand in hand te lopen. We zijn allemaal verschillend. De een loopt links, de ander rechts. Iemand kan vooraan, achteraan of in het midden lopen. Maar het touw is wat ons bij elkaar houdt.

De vraag is: Wat voor touw kan de samenleving bij elkaar houden? Als land en als wereld? Zijn het afspraken en regels? Zijn het principes? Is het een houding? Is het niets anders? Is het een combinatie?

Met een hartelijke groet,
Menso Rappoldt