Levensweg, van Hans Stolp
Vele wegen kent het leven, maar van al die wegen
is er één die jij te gaan hebt.
Die éne is voor jou. Die ene slechts.
En of je wilt of niet, die weg heb jij te gaan.
De keuze is dus niet de weg, want die koos jou.
De keuze is de wijze hoe die weg te gaan.
Met onwil om de kuilen en de stenen,
met verzet omdat de zon een weg
die door ravijnen gaat, haast niet bereiken kan.
Of met de wil om aan het einde van die weg
milder te zijn, en wijzer, dan aan het begin.
De weg koos jou, kies jij ook hem?
Andante, van Anna Enquist
Als de tocht niet meer voert naar de
plaats waar alles weer goed komt,
wat houdt haar gaande? Rood zand
op het fresco verbleekt, troost verkleint
tot een blik, een handpalm.
Als niet wanhoop met windkracht tien
In haar rug staat, wat houdt haar in gang?
De straatstenen houden haar gaande,
ogen likken de gevels, de keel
is gulzig naar lucht. Haar houdt
in gang het plezierpaard lijf dat
geen halt verstaat. Haar hakken
slaan vuur uit de tegels. Dat zij gaat
houdt haar gaande. Zij gaat.
Tekst van Joan Tollifson
Het leven geeft ons altijd precies de leraar
die we op dat moment nodig hebben.
Dat kan elke muskiet, alle pech, elk rood licht,
elke verkeersopstopping, elke vervelende baas,
elke ziekte, elk verlies, elk moment van vreugde
of droefenis, elke verslaving,
elk stuk afval, elke ademhaling zijn.
Elk moment is de goeroe.